25
Paul Washer
RAB Tanrım’a dua edip günahlarımızı iti-raf ettim. Şöyle dedim: “Ya Rab, kendisini sevenlerle, buyruklarına uyanlarla yaptığı antlaşmaya bağlı kalan yüce ve görkemli Tanrı! Buyruklarından, ilkelerinden ayrılıp günah, suç işledik, kötülük yaptık, başkal-dırdık.” (Daniel 9:4-5)
Duygularımızdaki Değişimler. Günahkârlığı-mızı ve suçluluğumuzu içtenlikle idrak edebil-mek, bizleri içten bir kedere, utanca ve hatta kendimize ve yaptıklarımıza yönelik nefrete yol açar. Bir zamanlar sevdiğimiz günahtan yoğun bir utanç ve pişmanlık içerisinde iğrenmeye başlarız.
Bütün yaptıklarınızı, kendinizi kirlettiğiniz bütün uygulamaları orada anımsayacak, yaptığınız kötülüklerden ötürü kendinizden tiksineceksiniz. (Hezekiel 20:43)
Yanlış yola saptıktan sonra pişman oldum. Aklım başıma gelince bağrımı dövdüm. Gençliğimdeki ayıplarımdan utandım, rezil oldum. (Yeremya 31:19)
Ne yaptığımı anlamıyorum. Çünkü istediği-mi yapmıyorum; nefret ettiğim ne ise, onu yapıyorum…. Ne zavallı insanım! Ölüme götüren bu bedenden beni kim kurtaracak? (Romalılar 7:15, 24)